|+|
نوشته شده در 2009/2/10ساعت 10:23 توسط امید جعفرزاده
|
درباره وبلاگ
هنگامي كه انسان را زياني رسد پروردگار خود را ميخواند، و به سوي او باز ميگردد، اما هنگامي كه نعمتي از خود به او عطا كند آنچه را به خاطر آن قبلا خدا را ميخواند به فراموشي ميسپرد، و براي خداوند شبيههائي قرار ميدهد، تا مردم را از راه او منحرف سازد، بگو چند روزي از كفرت بهره گير كه از اصحاب دوزخي! آيا چنين كسي با ارزش است يا كسي كه در ساعات شب به عبادت مشغول است و در حال سجده و قيام، از عذاب آخرت ميترسد و به رحمت پروردگارش اميدوار است، بگو آيا كساني كه ميدانند با كساني كه نميدانند يكسانند؟ تنها صاحبان مغز متذكر ميشوند! بگو: اي بندگان من كه ايمان آوردهايد! از (مخالفت پروردگارتان بپرهيزيد، براي كساني كه در اين دنيا نيكي كردهاند پاداش نيك است، و زمين خداوند وسيع است (هرگاه تحت فشار سردمداران كفر واقع شديد مهاجرت كنيد) كه صابران اجر و پاداش خود را بيحساب دريافت ميدارند. بگو: من مامورم كه خدا را پرستش كنم در حالي كه دينم را براي او خالص نمايم. و مامورم كه نخستين مسلمان باشم. سوره زمر آیات 8 تا 13
