آخرین لحظات زندگی
براستی چه خواهم گفت درآنحال که مرگ مرا می خواند زیبا وراستین به واپسین لحظات عمرم نزدیک می شوم شرم دارم از ملاقات معبود تمام عمرم به کجا و به چه چیز اندیشدم به انسانیت و حقیقت شناسی خویش؟شاید!کسی چه میداند جزخود من خدایا مرا ببخش به خاطر تمام روزهایی که تورا آنگونه که باید سجده نکردم خدایا مرا ببخش به خاطر گذشت نداشتنم حال آنکه گذشتن من چه نیکو می نمود خدایا مرا ببخش نه به خاطر خودم بلکه به خاطر آنهایی که مرا می بخشند خدایا مرا ببخش به خاطر آنچه که میدانستم از تو که اندکی بود ازبی کرانه هایت اما به آن عمل نکردم وهم اکنون که دیگر از زندگی ام ثانیه ای نمانده ندایی به گوش می رسد که ای بنده تنهای من تو را به خاطر تنهایی ات بخشیدم به خاطر غریبانه زندگی کردنت گرامی میدارم جمال من جانانه های مرا به زبان از توشنیده اند شنوایان عالم سنگ دلان ودنیاپرستان را میدیدم که چگونه از سخنانت می هراسند که مبادا آدمیان را بیدار کنی لحظه های خوش زندگی ات را به من بخشیدی پس من هم تو را می بخشم به خاطر بخشندگی ات که از من آموختی آموزگار کوچک دنیای آدمیان زود است اما باید به سویم هجرت کنی بدرود بگو زندگی را و به سوی ابدیت بیا ........................ و او مست از بی کرانه های نور ابدی با معبودش یکی شد.
