میهن پرست

دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی (IIP) سرويس اصلی ارتباطات استراتژيک بين المللی برای جامعه روابط خارجی می باشد. اين دفتر برنامه های استراتژيک ارتباطی و ابتکارات اطلاعاتی مختلفی را طراحی، تدوين، پرورش داده و اجرا می کند که شامل انتشارات چاپی و اينترنتی، برنامه های سخنرانی از طريق مسافرت و يا انتقال الکترونيکی، و خدمات مربوط به منابع اطلاعات می باشد. اين برنامه ها اکيداْ برای مستمعين بين المللی کليدی همچون رسانه ها، ماموران دولتی، رهبران عقيدتی، و عموم مردم در بيش از 140 کشور در سراسر جهان تهيه و ارسال می گردد.

اين دفتر به استفاده از مدنترين تکنولوژی و اتحادهای استراتژيک جهت بهبود تأثيرات خود افتخار می کند. محصولات و خدمات اين دفتر از جمله تارنماها و خدمات ديگر اينترنتی، مجلات الکترونيکی، برنامه های سخنرانی، انتشارات، و سی دی رام ها (CD-ROMs)، بصورتی خاص جهت حمايت از طرحهای وزارت امور خارجه و همچنين ديگر مؤسسات مرتبط با سياست خارجی ايالات متحده، تدوين شده اند. اين دفتر همچنين مديريت مراکز منابع اطلاعات را به عهده دارد و مراجع متخصص آن در واشنگتن دی سی آماده پاسخگویی به سئوالات درباره اطلاعات اختصاصی از خارج هستند. دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی از عناصر مؤسسه اطلاعات ايالات متحده پس از ادغام آن با وزارت امور خارجه در اول اکتبر 1999بوجود آمد.

دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی بعنوان يک آزمايشگاه نو ابتکار از طريق ساختارمديريت گروهی خود فعاليت می کند که شامل سه دفتر می باشد:

دفتر ارتباطات جغرافيایی اولين نقطه تماس در داخل دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی جهت پايگاههای خارجی و مستمعينی که اين پايگاهها در خدمت آنانند می باشد. گروه نويسندگان-ويراستاران، کارمندان منابع اطلاعاتی، کارمندان برنامه ها، و مترجمان آن محصولات و خدمات منطقه ای را ارائه می دهند.

دفتر برنامه های فرهشتی گروههای چندپيشه ای را شامل می شود که به دو طريق تنظيم شده اند: درطول خطوط موضوعی، مانند امنيت اقتصادی، يا در طول خطوط محصولی، مانند رسانه های الکترونيک. گروههای فرهشتی در همکاری نزديکی با گروههای جغرافيايی جهت آماده سازی محصولات و خدماتی که از ابتکارات واشنگتن و تقاضاهای پايگاه های خارج حمايت میکنند، دارند.

دفتر خدمات تکنولوژی مسئول پرورش، تعبير، و کاربرد سياستها و مقررات دولتی در حمايت معاون وزير در امور عمومی و ديپلماسی، اداره مبادلات تعليماتی و فرهنگی، و دفتر برنامه های اطلاعات بين المللی می باشد

اگر دانشجويی هستيد كه خود را برای ارسال تقاضای پذيرش به كالجها و دانشگاههای ايالات متحده آماده می كنيد، بسیار مهم است مراحلی را که اکثر موسسات آموزشی ايالات متحده برای پذیرش شما به برنامه آموزشی شان طی می کنند، به خوبی بشناسید.
در كشورهای ديگر معمولا وزير آموزش و پرورش يا مقامات مشابه هستند كه صلاحيت عمومی متقاضيانی را، كه خارج از سيستم تحصيلی آن کشور هستند، ارزيابی می كنند. در ايالات متحده هر كالج يا دانشگاه آزاد است استانداردهای خود را برای پذيرش به كار گيرد، و معيارهای خود را برای ارزیابی سوابق و صلاحیت علمی دانشجو و پذیرش وی به دانشگاه به اجرا درآورد.

هر چه استانداردهای كالج بالاتر باشد، شرایط انتخاب شدن و اخذ پذيرش مشكلتر است. مراكز تحصيلی ايالات متحده به چند دسته تقسيم می شوند: 1) بسیار گزینشی؛ 2) گزينشی؛ 3) قدری گزينشی؛ 4) پذيرش آزاد (موسساتی که می توانند دانشجويان را بدون توجه به سوابق تحصيلی شان بپذيرند).

بنابراين، سوابق تحصيلی شما ممكن است در حد استاندارد برخی از موسسات آموزشی باشد، ولی در حد موسسات دیگر نباشد.

اين وظيفه كالج يا دانشگاه است كه سوابق تحصيلی شما را بررسی كرده و تعيين كند آيا شما
استانداردهای لازم برای پذيرش را دارا هستيد يا خير.

بسياری از موسسات آموزشی از كاركنان همان موسسه برای ارزيابی پرونده تحصيلی یا ریز نمرات دانشجویان كمك می گيرند. برخی از موسسات آموزشی ديگر ممكن است از شما بخواهند پرونده تحصيلی تان را به آژانسهایی كه در امر سنجش تحصيلات خارج از ايالات متحده تخصص دارند، بفرستيد. گاهی اوقات يك موسسه آموزشی، آژانس خاصی را برای اين كار به شما معرفی خواهد كرد و يا فهرستی از اسامی اين آژانسها را در اختيار شما می گذارد تا از ميان آنها انتخاب كنيد. با وجود اينكه اين آژانسها سوابق تحصيلات قبلی شما را می سنجند و ارزيابی های خود را در اختيار موسسات آموزشی می گذارند، تصميم گيری در مورد پذيرش شما به عهده آنان نيست. فقط كالج يا دانشگاهی كه به آن درخواست پذيرش داده ايد، در مورد پذیرش شما تصمیم می گیرد.

به دستوراتی كه در فرم درخواست پذيرش آمده است توجه كنيد. دستورالعملها را به دقت دنبال كنيد. اگر به بيش از يك موسسه آموزشی تقاضای پذيرش می فرستید احتمالا برای هر كدام از آنها بايد دستورالعملهای جداگانه ای را دنبال كنيد. تصور نكنيد كه شرايط يك موسسه آموزشی مانند موسسات ديگر است.

چه قرار باشد نمرات شما توسط كالج يا دانشگاهی كه به آن درخواست پذيرش داده ايد، بررسی شود چه توسط آژانسی خارج از دانشگاه ارزیابی شود، بايد همه سوابق تحصيلی و نمرات خود را در اختيار ايشان بگذاريد:

لازم است كه نسخه رسمی و امضا شده تمام سوابق تحصيلی و نمرات خود را (اغلب در فرم درخواست از آن به عنوان "ریز نمرات" یا "transcript" ياد می شود) به موسسه آموزشی ای كه به آن درخواست داده ايد و آژانسی كه پرونده تحصيلی تان را بررسی خواهد كرد، بفرستيد. "سوابق رسمی" به اين معنی است كه بايد مدرسه ای كه در آن تحصيل كرده ايد يك نسخه از پرونده تحصيلی شما را مستقيما به موسسه آموزشی ای كه به آن درخواست داده ايد و/ يا به آژانسی كه پرونده شما را ارزيابی می كند، بفرستد. شما، به عنوان متقاضی، نبايد اين "سوابق رسمی" را شخصا به موسسه آموزشی بفرستيد، زيرا در اين صورت ممکن است اين پرونده ها "رسمی" به حساب نیایند.

سوابق تحصيلی ای كه به زبان انگليسی نيستند بايد ترجمه شوند. يك نسخه از ترجمه بايد به موسسه آموزشی ای كه مايليد در آنجا پذيرفته شويد و/ يا به آژانسی كه تحصيلات شما را ارزيابی می كند، فرستاده شود. آموزشگاهها و موسسات بايد سوابق تحصيلی شما را به هر دو زبان اصلی و انگليسی داشته باشند.

بايد به خصوص به دستورالعملهای مربوط به ترجمه توجه كنيد. ممكن است ترجمه "رسمی" مورد نياز باشد يا ترجمه ای توسط يك مترجم "مجاز" يا "دارای پروانه". ولی، برخی از موسسات آموزشی و آژانسها ممكن است اجازه بدهند، چنانچه به قدر كفايت زبان انگليسی بدانيد، ترجمه را خودتان انجام بدهيد.

از نظر موسسات آموزشی ايالات متحده، امتحانات خارج از دانشگاه بخش مهمی از تصميم گيری در مورد پذيرش شما به برنامه آموزشی شان را تشکیل می دهند. اگر در سيستم آموزشی ای تحصيل كرده ايد كه از امتحانات سراسری خارجی نیز استفاده می كند، مانند امتحان باکالوریا فرانسه، يا امتحانات O-level و A-level انگلیس، بايد نسخه هايی از نتايج اين امتحانات را نيز ارسال كنيد.

اگر به عنوان دانشجوی سال اول در سطح كارشناسی (برای مدرك ليسانس) فرم پذیرش ارسال می کنید، ممكن است نياز باشد امتحانات سراسری سنجش مشخصی را كه معمولا از متقاضيان ايالات متحده نيز گرفته می شود، مانند SAT يا ACT، پشت سر بگذاريد. موسسات آموزشی شما را راهنمايی خواهند كرد كه كدام امتحان را بدهيد و چگونه مقدمات آن را فراهم كنيد.

ممکن است از متقاضيانی که دارای مدرک لیسانس هستند (متقاضیان پذیرش در مقطع فوق ليسانس يا دكترا) خواسته شود امتحان Graduate Record Examination (GRE) يا Graduate Manabement Admissions Test (GMAT) را چنانچه متقاضی MBA هستند، پشت سر گذارند. مانند مورد قبل، موسسه آموزشی مربوطه به شما خواهد گفت كه كدام امتحان سراسری برای متقاضيان دارای مدرك لیسانس لازم است و چگونه بايد مقدمات آن را فراهم كنيد.

اگر زبان مادری تان انگليسی نيست و يا در كشور يا منطقه ای تحصيل نكرده ايد كه انگليسی زبان مادری شان باشد، ممکن است از متقاضیان هر دو گروه، یعنی متقاضيان ورود به دانشگاه و متقاضيان دارای مدرك لیسانس، خواسته شود كه نتايج امتحانات تخصصی در زبان انگليسی، مانند آزمون زبان انگليسی برای افراد خارجی زبان (TOEFL)، را ارائه دهند. ممکن است از متقاضيان دارای مدرك لیسانس كه مایلند استاديار بشوند خواسته شود كه امتحان انگليسی گفتاری (TSE) را جهت اثبات توانايی شان برای تدريس به زبان انگليسی پست سر گذارند.

اگر ويزای اف-1 یا ام-1 ( دانشجويي) يا ويزای جی-1 ( تبادل دانشجو) می خواهيد، بايد مداركی مبنی بر داشتن پشتوانه مالی كافی در تمام مدت پيش بينی شده برای تحصيل ارائه دهید. بيشتر كالجها و دانشگاههای ايالات متحده از شما خواهند خواست كه فرمی در رابطه با پشتوانه مالی برای دروان تحصيلتان پر كنيد، و يا به شما خواهند گفت كه چه مداركی لازم است. معمولا بايد فرمی را برای مشخص کردن پشتوانه مالی تان پر كنيد و همچنين مدارکی دال بر اثبات آن ارائه دهید. در رابطه با مدارك مالی نيز مانند موارد قبل بايد دستورالعملها را به دقت دنبال كنيد.

فرستادن مدارک پیش از پایان موعد مقرر بسيار مهم است! لطفا به همه ضرب العجلهایی كه در فرمهای درخواست آمده اند، توجه كنيد. پذيرش دانشجويان خارجی بيش از پذيرش دانشجويان ايالات متحده به موسسات آن کشور طول می كشد. بسياری از كالجها و دانشگاهها برای ارسال درخواست های دانشجويان بين المللی موعد زودتری در نظر می گيرند و بسيار مهم است كه فرم درخواست شما قبل از اين موعد مقرر برسد. بسياری از كالجها و دانشگاههای ايالات متحده هر ساله صدها و شايد هزارها فرم درخواست از دانشجويان خارجی دريافت می كنند. برای اينكه درخواست پذيرش شما برای ترمی كه در نظر داريد مورد بررسی قرار گيرد، لازم است كه همه مداركتان پیش از موعد مقرر به آنجا برسد.

موكدا گفته می شود كه چنانچه يكی از مراكز مشاوره تحصيلی ايالات متحده در نزديكی محل زندگی تان وجود دارد حتما سری به آنجا بزنيد. کارکنان مراکز مشاوره تحصيلی ايالات متحده می توانند اطلاعات مفیدی درباره ارسال درخواست پذيرش به دانشگاهها و كالجهای ايالات متحده در اختيار شما بگذارند. این مراکز در مورد موسسات آموزشی مشخص نیز اطلاعات کاملی دارند و می توانند جهت يافتن يك موسسه آموزشی مناسب در ايالات متحده به شما كمك كنند. سفارت ايالات متحده در كشورتان نیز می تواند محل مراکز مشاوره تحصيلی ايالات متحده را در اختيارتان قرار دهد. همچنين می توانيد اين اطلاعات را به همراه اطلاعات بيشتر در تارنمای http://www.educationUSA.state.gov/centers.htm پيدا كنيد.

تحصيل شما در ايالات متحده اوقاتی پرارزش و مهيج خواهد بود. برای اينكه تجربه خود را به بهترين نحو ممكن شروع كنيد، دستورالعملهای هر موسسه آموزشی را به دقت دنبال كنيد. چنانچه هر سوالی در مورد مراحل درخواست يا در مورد مدارك مورد نیاز دارید، با موسسه آموزشی مربوطه تماس بگيريد تا كمكهای لازم و پاسخ سوالاتتان را دريافت كني

جورج واشنگتن (1799-1732) اولین رییس جمهور آمریکا و رهبر نظامی کلیه جنگ های استقلال آمریکا از انگلستان است که اغلب ازاو با عنوان "پدر آمریکا" یاد می کنند. او که از یک خانواده کشاورز اصیل در ویرجینیا بود، قابلیت های فرماندهی خود را هنگام جنگ نشان داد. واشنگتن محبوبیت بسیار زیادی نزد آمریکاییان دارد و یک نماینده کنگره آمریکا، واشنگتن را این گونه توصیف کرده است:" او با لیاقت ترین فرمانده در زمان جنگ، با تدبیرترین رهبر در زمان صلح و محبوب ترین سیاستمدار آمریکایی میباشد"

آبراهام لینکلن (1865-1809) رییس جمهور آمریکا طی جنگ های استقلال که به دلیل حفظ اتحاد ایالات متحده طی این جنگ ها و هم چنین آزادسازی برده ها، بسیار مورد احترام می باشد. لینکلن که عضو هیئت مقننه ایالت ایلینویز بود، در سال 1860 از سوی حزب جمهوری خواه نامزد ریاست جمهوری شد و با شعار آزادی برده ها، در انتخابات پیروز شد. به علت تلاش او برای آزادسازی برده ها، 11 ایالت جنوبی آمریکا، از ایالات متحده جدا شدند و در نتیجه جنگ های داخلی شروع شد. در خطابه مشهور گیتسبورگ او اظهار داشت که "دولتی که توسط مردم انتخاب شده باشد و در خدمت مردم و در کنار آن ها باشد، هیچ گاه شکست نخواهد خورد."

لوییس "استاکمو" آرمسترانگ (1971-1901) پرآوازه ترین موزیسین سبک جاز در قرن بیستم. آرمسترانگ موزیک بومی و سنتی را با ترومپت جادویی و آواز بی نظیرش به صورت یک هنر مدرن آمریکایی درآورد. او باعث شد که ترومپت به صورت یک جزء لاینفک از موسیقی جاز درآید. او هم چنین ابداع کننده روش خوانندگی "آواز بدون کلام" در موسیقی جاز می باشد، که الهام بخش بسیاری از خوانندگان جاز پس از او شد. "چه دنیای شگفت آوری،" "سلام عروسک"، "هنگامی که قدیسان نظامی وار رژه میروند" از مشهورترین آهنگ های او می باشند

مرلین مونرو (1962-1926) چهل سال پس از مرگش، مریلین مونرو هنوز تجسم و نماد شکوه و درخشش دوران طلایی هالیوود است. دلیل این جایگاه منحصر به فرد او در هالیوود، تنها زیبایی خیره کننده و یا جاذبه جنسی او نبود، بلکه او قابلیت های هنرپیشگی خود را در فیلم هایی هم چون" آقایان زنان موطلایی ها را ترجیح می دهند" و بعضی ها داغش را دوست دارند، در دهه 1950 به اثبات رساند. در ذهن عامه مردم آمریکا، زندگی شخصی نابسامان او شامل 3 ازدواج ناموفق، نشان دهنده آن روی سکه شهرت و معروفیت ستاره های هالیوود است.

اگر در اینترنت جستجوکنید، صد هاعکس از آنا ایوانوویچ زیبا خواهید یافت. اما باید کمی بیشتر تحقیق کنید تا بفهمید که این ستارۀ 20 سالۀ دنیای ورزش تنیس که اهل صربستان است، بشر دوست نیز می باشد.

ایوانوویچ در سال 2007 مقام سفیر ملی یونیسف از سوی کشورش را پذیرفت. او در این مقام به عنوان حامی حقوق کودکان، مخصوصا ً در امور تحصیلی و حمایت از آنان، خدمت می کند.

یکی از اولین اقدامات او به عنوان سفیر یونیسف، تأمین بودجه برای اجرای برنامۀ "مدرسه بدون خشونت" در سه مدرسۀ صربستان بود. این برنامه که در سال 2003 از سوی یونیسف ارائه شد به کودکان، مربیان، والدین وجامعۀ گسترده تر صربستان پیرامون مسئلۀ تعصب ، خشونت واذیت و آزار در مدارس آموزش می دهد. یونیسف، برای به اجرا درآوردن این برنامۀ تازه در بیش از 50 مدرسه در صربستان، با ادارات مختلف دولتی این کشور همکاری می کند.

ایوانوویچ در اعلام اهدای کمک های مالی خود گفت: "من سهم کمک های خودم را می پردازم و امیدوارم در کنار تحولات مثبتی که برای کودکان در صربستان صورت می گیرد، بتواند مؤثر باشد."

این ورزشکار با استعداد که در حال حاضر در مکان ششم رده بندی تنیس بازان زن جهان قرار دارد، اولین بار در 5 سالگی و بعد از مشاهدۀ این بازی در تلویزیون، راکت تنیس را به دست گرفت. او که از مونیکا سلس اهل یوگسلاوی و قهرمان وقت تنیس زنان ، الهام گرفته بود، در یک استخر خالی تمرینات خودش را آغاز کرد.

ایوانوویچ توضیح داد: "باشگاهی بود که یک استخر المپیک داشت، اما گرم نگه داشتن آن در زمستان مستلزم هزینۀ زیادی بود و مورد استفاده قرار نمی گرفت. آن ها آب استخر را خالی کردند، در آن کفپوشی انداختند و دو زمین تنیس در آن دایر کردند. بازی کردن در طول زمین کار سختی بود چون خیلی نزدیک به دیوار بودیم و باید نزدیک به خط ها بازی می کردیم."

ایوانوویچ در همان سالی متولد شد که اسلوبودان میلوشویچ به قدرت رسید و صربستان را در یک وضعیت انزوا قرار داد. او اکنون نمونۀ درخشانی از برتری حرفه ای و خدمت به صرب های جوان می باشد. او به همین دلیل نامزد دریافت جایزۀ زنان شجاع سال 2008 وزیر امور خارجۀ ایالات متحده گردید. این جایزه که اولین بار در سال 2007 اهدا گردید، به ابتکار کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجه، برای قدر دانی از زنان استثنایی جهان اعطا می شود.